ทำงานสัปดาห์แรก

ทำงานที่ Thomson Reuters หรือ “รอยเตอร์” นี่แหละครับ อยู่ที่ตึกอื้อจือเหลียง หรือที่รุ่นพี่บางคนชอบเรียกว่า “อื้อ จือ เหลียง คอมพานี” มีสหายร่วมทีมเข้าไปด้วยมากมายครับ ตั้งแต่ ต้น ต้น แจ๋ พี่โอ้ต ท็อป โตโต้ เป้เฮด แล้วก็ เบิร์ดเด็ก แต่ทว่าแต่ละคนก็ย้ายไปตามแผนกของตัวเอง แผนกของต้นก็ไปกันตั้งหลายคนแน่ะ ส่วนแผนก แจ๋ ผม โตโต้ ก็เป็นน้องใหม่ที่เข้าไปคนเดียว

ได้ทำงานในตำแหน่ง Support Consultant ตั้งชื่อหรูมาก เวลามีคนมาถามว่าทำอะไรผมก็มักจะตอบว่านั่งตอบเมล์ครับ =_=’ เพิ่งคิดได้ว่ามันคง Impact พวกพี่ๆที่ทีมมิใช่น้อยเหมือนกัน ดังนั้น ขอเล่าให้ฟังนิดนึงดีกว่าว่างานมันเป็นยังไงกันแน่

งานมันเริ่มจากการที่ลูกค้าส่ง Ticket เข้ามาครับ ซึ่งก็จะถูกส่งแยกย่อยเข้าไปในทีมย่อยของ Support อีกรอบนึง เช่น ลูกค้าที่ใช้ API ชุดนี้ ก็จะติดต่อกับ Support ที่ดูแล API ชุดนี้ เป็นต้น

Ticket ก็จะระบุรายละเอียดไว้ในรูปแบบค่อนข้างชัดเจนครับ ว่าปัญหาคืออะไร ต้องการอะไรจาก Support พร้อมแนบโค้ดที่สำหรับใช้ Reproduce ปัญหามาด้วย หรือถ้าเลวร้ายหน่อยเราก็ต้องดูรายละเอียด แล้วหาวิธี Reproduce เอง ไอ่คำว่า Reproduce นี่หมายถึงการทำให้ปัญหาแบบเดียวกับที่เกิดที่เครื่องลูกค้า มาเกิดขึ้นที่เครื่องของเราครับ จะได้สามารถแก้ปัญหาให้ได้ แต่ถ้า Reproduce ไม่ได้ คือทำงานที่เครื่องลูกค้ามีปัญหา แต่ทำงานที่เครื่องเราได้ปกติ ก็อาจจะเกี่ยวข้องกับ Environment บางอย่าง เช่น version หรือ config file หรือ วันเวลา หรือแม้กระทั่ง hardware ที่ใช้ครับ (64 หรือ 32 บิต ก็เป็น concern)

พอเราแก้ปัญหาได้แล้วก็ต้องส่งเมล์ตอบกลับไป ลูกค้าอาจจะพอใจ และ OK กับการแก้ไข หรืออาจจะไม่พอใจเพราะยังไม่สามารถแก้ปัญหาได้ก็ได้ ก็ต้องดูกันต่อไป หรือบางครั้งเราอาจจะต้องการข้อมูลเพิ่มเติม ซึ่งก็ต้องพิจารณาให้ดีในการขอแต่ละครั้งว่าต้องการข้อมูลอะไรบ้าง ติดต่อบ่อยๆจนมากเกินไปก็คงไม่ดี

จากการได้เข้าร่วมประชุมกับพวกพี่ๆเค้าหนึ่งครั้ง (ซึ่งฟัง Jargon ภายในรู้เรื่องแค่บางตัวตลอด 2 ชม.) ก็พอจะทราบว่าปัญหามันก็ไม่ได้ง่ายเหมือนแก้บั๊กให้เพื่อนนัก +_+ การประชุมก็จะเป็นการสรุปเคสที่ทำไปในหนึ่งสัปดาห์ และช่วยกันออกความคิดเห็นเรื่องเคสที่ยังไม่เสร็จสิ้น หรือยังแก้ไม่ได้ เป็นการช่วยกัน Brainstorm แอบหวั่นๆเหมือนกันว่าพอทำงานจริงผมจะไหวรึเปล่า หรือจะหลุดวงโคจรรอยเตอร์ T_T ดังนั้นสรุปว่างานนี้นอกจากจะเน้น Technical Skill แบบกว้างๆแล้ว Analytical Skill และ Experience ก็สำคัญเช่นกัน

กลับมาเล่าเรื่องต่อจริงๆแล้วช่วงนี้ก็ยังคงเป็นการ Training อยู่ครับ แต่มีวันศุกร์ที่ผ่านมานีแหละที่ว่างเลยได้ไปนั่งที่แผนก พี่ๆก็ใจดีครับ โดยเฉพาะพี่ตุนที่นั่งข้างๆกับพี่โอ้ต ช่วยแนะนำสั่งสอนช่วยเหลือหลายอย่างมาก ^ ^

การเทรนสองวันที่ผ่านมาก็เป็นเรื่องภายในบ.ทั่วๆไป เช่น Policy ในการลงโปรแกรม หรือเรื่องสวัสดิการจากทาง HR โปรแกรมเทรนนิงพิเศษ การสนับสนุนค่าสอบ cert เป็นต้น ที่ผมรู้สึกว่าน่าตื่นเต้นที่สุดคงเป็นการสอบ IKM TeckCheck นี่แหละครับ เป็นการสอบวัดคะแนน Skill ในแต่ละหมวด (C++/C#/Java/Unix/Network) ว่าเป็นยังไง คะแนนก็จะถูกส่งไปที่ manager ด้วยแต่ก็จะไม่มีผลกับการคิด Performance หรืออะไรใดๆทั้งสิ้น โดยคะแนนที่ได้มาจะบอก ranking เทียบกับคนที่สอบเทสต์ตัวนี้ทั้งหมด เป็น percentile ก็น่าสนุกดีครับ พี่ที่พูดเรื่องนี้ให้ฟังเล่าว่ามีคนที่ได้ percentile 100 ในรอยเตอร์ก็หลายคนอยู่ คิดว่าคงไม่เตรียมตัวอะไรไปเพิ่มเติมจริงจังนัก เพราะยังสอบได้อีกหลายครั้ง

วันศุกร์ตอนเย็นก็ไปงานบานเนียร์ที่จัดโดยน้องๆพร้อมกัน หลังจากฟังเพื่อนๆ Dev คุยกันเรื่องงานในแผนกของตัวเองแล้วก็อดตื่นเต้นไม่ได้เพราะงานมันดูน่าทำเหลือเกิน แต่งานสาย Support เท่าที่ดูลาดเลามามันก็ท้าทายตัวเองมากเหมือนกัน อาหารในงานบายเนียร์อร่อยดีครับ ต้องขอบคุณน้องๆ CP33 และ CP34 ที่อุตส่าห์จัดงานให้ทั้งๆที่ช่วงนี้ยังต้องฝึกงานกันอยู่ T_T พบปะเพื่อนๆมากมายครับ พวกที่เริ่มทำงานแล้วก็ใส่ชุดมนุษย์เงินเดือนมางาน กิจกรรมน้องๆก็เยี่ยมครับ ต้องแอบขอโทษแทนพวกที่ไม่สนใจนิดนึงตอนใกล้ๆปิดงาน รู้สึกเสียงดังกันเหลือเกิน

สรุปว่า ชีวิตก็ยัง Happy ดีครับ หวังว่าจะรู้จักพี่ในทีมให้ได้มากขึ้นในเร็ววัน และเริ่มใช้ชีวิตมนุษย์เงินเดือน Level 1 ได้อย่างอยู่ตัวซักทีครับ :)